Efnisorð
Tegund

Leita eftir efnisorðum

Sýnir 10601–10650 af 12929
Raða eftir:
15. sep. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 63/2010

Kærandi sótti um atvinnuleysisbætur í október 2009 og henni var boðið í atvinnuviðtal í janúar 2010. Staðhæfingar hennar þess efnis að hún gæti ekki tekið vinnunni vegna heilsufarsvandamála bárust fyrst í kjölfar atvinnutilboðsins. Vegna höfnunarinnar var bótaréttur kæranda felldur niður í 40 daga sem ella hefðu verið greiddar atvinnuleysisbætur fyrir skv. 1. mgr. 57. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Hin kærða ákvörðun Vinnumálastofnunar var staðfest.

15. sep. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 50/2010

Kærandi fékk greiddar 83% atvinnuleysisbætur á grundvelli gagna sem hann lagði fram. Síðar lagði hann fram frekari gögn sem leiddu til þess að hann fékk 100% atvinnuleysisbætur. Hann krafðist 100% bóta frá upphaflegri umsókn en því var synjað. Vinnumálastofnun taldi ekki forsendur til að afturkalla hina fyrri ákvörðun sína í máli kæranda og úrskurðarnefnd atvinnuleysistrygginga og vinnumarkaðsaðgerða taldi ekki ástæðu til að gera athugasemdir við þá afstöðu Vinnumálastofnunar, meðal annars vegna þess að það er umsækjanda um atvinnuleysisbætur að sjá til þess að upplýsingar um fyrri störf þeirra liggi fyrir áður en afstaða er tekin til umsókna þeirra.

26. ágú. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 27/2010

Kæranda voru veittar atvinnuleysisbætur á grundvelli bráðabirgðaákvæðis VI með lögum um atvinnuleysistryggingar. Honum stóð til boða að breyta réttarstöðu sinni fyrir 1. júní 2009 en hann kaus að gera það ekki. Þegar lög nr. 37/2009 gengu í gildi gat kærandi vænst þess að fá greiddar atvinnuleysisbætur samkvæmt bráðabirgðaákvæði VI með lögum um atvinnuleysistryggingar til ársloka 2009. Frekari væntingar gat hann ekki haft nema að því tilskildu að hann myndi stöðva rekstur sinn og skila vottorði þar að lútandi. Hin kærða ákvörðun var staðfest.

26. ágú. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 30/2010

Kæranda voru veittar atvinnuleysisbætur á grundvelli bráðabirgðaákvæðis VI með lögum um atvinnuleysistryggingar. Honum stóð til boða að breyta réttarstöðu sinni að þessu leyti fyrir 1. júní 2009 en hann kaus að gera það ekki og var áfram sjálfstætt starfandi einstaklingur þrátt fyrir gildistöku laga nr. 37/2009. <p>Þegar lög nr. 37/2009 gengu í gildi gat kærandi vænst þess að fá greiddar atvinnuleysisbætur samkvæmt bráðabirgðaákvæði VI með lögum um atvinnuleysistryggingar til ársloka 2009. Hin kærða ákvörðun var staðfest.</p> <p></p>

26. ágú. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 10/2010

Kærandi sagði sjálf starfi sínu lausu vegna framkomu vinnuveitandans við systur hennar sem einnig starfaði hjá sama vinnuveitanda. Ástæður kæranda fyrir uppsögn á starfi sínu töldust ekki gildar ástæður í skilningi 1. mgr. 54. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Ákvörðun Vinnumálastofnunar um niðurfellingu bótaréttar í 40 daga var staðfest.

26. ágú. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 3/2010

Kærðar voru tvær ákvarðanir Vinnumálastofnunar. <p>Kærandi var skráður í nám við Háskólann í Reykjavík fyrir mistök. Ákvörðun Vinnumálastofnunar var því felld úr gildi þar sem hún var reist á því að kærandi væri að sækja nám án þess að gera fyrst námssamning við Vinnumálastofnun. Jafnframt var hafnað endurgreiðslukröfu Vinnumálastofnunar en hún studdist við þá forsendu að kærandi hefði verið að sækja nám.</p> <p>Kærandi fór af landi brott án þess að láta Vinnumálastofnun vita fyrir fram. Með því braut hann á skyldum sínum gagnvart Vinnumálastofnun, og var ákvörðun stofnunarinnar staðfest hvað þetta varðaði.</p> <p></p>

26. ágú. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 31/2010

Kæranda voru veittar atvinnuleysisbætur á grundvelli bráðabirgðaákvæðis VI með lögum um atvinnuleysistryggingar. Henni stóð til boða að breyta réttarstöðu sinni fyrir 1. júní 2009 en kaus að gera það ekki. Þegar lög nr. 37/2009 gengu í gildi gat kærandi vænst þess að fá greiddar atvinnuleysisbætur samkvæmt bráðabirgðaákvæði VI með lögum um atvinnuleysistryggingar til ársloka 2009. Frekari væntingar gat hún ekki haft nema að því tilskildu að hún myndi stöðva rekstur sinn og skila vottorði þar að lútandi. Hin kærða ákvörðun var staðfest.

12. júl. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 81/2010

Kærandi taldi sig hafa staðfest atvinnuleit sína rafrænt í febrúar og mars 2010. Engin merki fundust í tölvukerfi Vinnumálastofnunar um að kærandi hefði reynt að staðfesta atvinnuleit sína rafrænt. Hin kærða ákvörðun var því staðfest með vísan til 6. mgr. 9. gr. laga um atvinnuleysistryggingar, sbr. 1. gr. laga nr. 134/2009.

12. júl. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 62/2010

Kærandi var skráður í flokk A5 sem sjálfstætt starfandi einstaklingur og var lágmarksviðmiðun fyrir reiknað endurgjald 517 þúsund kr. á mánuði. Kærandi greiddi sér einungis hluta þessara lágmarksviðmiðunarlauna eða 47%. Samkvæmt reglum laga um atvinnuleysistryggingar gat hann því ekki eignast meiri rétt til greiðslna úr atvinnuleysisbótakerfinu og var ákvörðun Vinnumálastofnunar því staðfest.

12. júl. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 76/2010

Kærandi var sjálfstætt starfandi einstaklingur í skilningi laga um atvinnuleysistryggingar og því giltu hinar almennu reglur IV. kafla laganna um réttarstöðu hans. Þar sem hann hafði ekki stöðvað rekstur sinn og lagt fram staðfestingu þess efnis, var rétt af hálfu Vinnumálastofnunar að hafna umsókn hans um greiðslu atvinnuleysisbóta og var hin kærða ákvörðun því staðfest.

12. júl. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 85/2010

Mál þetta lýtur að túlkun á 1. mgr. 54. gr. laga um atvinnuleysistryggingar og var ekki talið að ástæður þess að kærandi ákvað að halda ekki áfram störfum hjá vinnuveitanda sínum gætu talist gildar ástæður í skilningi 1. mgr. 54. gr. Niðurstaða Vinnumálastofnunar um niðurfellingu bótaréttar kæranda í tvo mánuði var staðfest.

12. júl. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 82/2010

Kærandi mætti ekki sem skyldi í námskeið á vegum Vinnumálastofnunar. Þar sem hún hafði áður hlotið viðurlög vegna brota á ákvæðum laga um atvinnuleysistryggingar sætti hún ítrekunaráhrifum, sbr. 61. gr. laga um atvinnuleysistryggingar, og var réttur hennar til atvinnuleysisbóta felldur niður í þrjá mánuði.

10. júl. 2010Félags- og húsnæðismálaráðuneytið, Úrskurðarnefnd velferðarmála - Atvinnuleysistryggingar og vinnumarkaðsaðgerðir, Úrskurðir

Mál nr. 57/2010

Kæranda voru veittar atvinnuleysisbætur á grundvelli bráðabirgðaákvæðis VI með lögum um atvinnuleysistryggingar. Honum stóð til boða að breyta réttarstöðu sinni fyrir 1. júní 2009 en hann kaus að gera það ekki. Þegar lög nr. 37/2009 gengu í gildi gat kærandi vænst þess að fá greiddar atvinnuleysisbætur samkvæmt bráðabirgðaákvæði VI með lögum um atvinnuleysistryggingar til ársloka 2009. Frekari væntingar gat hann ekki haft nema að því tilskildu að hann myndi stöðva rekstur sinn og skila vottorði þar að lútandi. Hin kærða ákvörðun var staðfest.